بامه

بامه. [ م َ / م ِ ] ( اِ ) ریش دراز وبزرگ و انبوه باشد. ( برهان قاطع ) ( آنندراج ). ریش انبوه. ( فرهنگ جهانگیری ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || ( ص ) درازریش. ( برهان قاطع ) ( آنندراج ). بلمه نیز گویند. ( فرهنگ خطی ) ( از فرهنگ شعوری ج 1 ص 192 ). ( شرفنامه منیری ). مقابل کوسه. ( از انجمن آرای ناصری ). محتمل است که مصحف یا صورت دیگری از بلمه باشد.( یادداشت مؤلف ). و آنرا بلمه نیز گویند ظاهراً یکی تصحیف دیگری است. ( فرهنگ رشیدی ). کسی که ریش دراز وانبوه دارد و کوسه نیست و نام دیگرش بلمه است. ( فرهنگ نظام ) ( از ناظم الاطباء ). ریش تپه. لحیانی. ریشو. گرد ریش. کلان ریش. ریش آور. پرریش. تپه ریش. بزرگ ریش.

(مَ )(اِ. ص. ) ریش دراز و انبوه، مردی که ریش دراز دارد.

= بلمه

ریش دراز و بزرگ و انبوه باشد

ریش دراز و انبوه، مردی که ریش دراز دارد.

💡 ما را چه کار بامه عیدست و دیدنش گر سوی ما به گوشه ابرو تو بنگری

💡 در دنیای مد، ریش بلند ممکن است به عنوان یک انتخاب سبک شخصی در نظر گرفته شود. برخی مردان ممکن است به دلایل زیبایی‌شناختی یا مد روز، ریش بلند را انتخاب کنند. به این افراد بامه گفته می شود.