ایطاء
مترادفها
بخشش، عطا
متضادها
گرفتن، سلب، منع، بازداشتن
لغت نامه دهخدا
ایطاء. ( ع مص ) ( از «وطء» ) پایمال کردن. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ).بسپردن دادن، یقال: اوطأ فرسه؛ ای حمله علیه فوطئه و اوطاء الشی فوطئه. || بر کار نادانسته و ناپیدا فرمودن کسی را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
فرهنگ معین
[ ع. ] ۱ - (مص م. ) پایمال کردن. ۲ - (اِ. ) از عیوب قافیه و آن تکرار قافیه در شعر است.
ویکی واژه
پایمال کردن.
از عیوب قافیه و آن تکرار قافیه در شعر
جمله سازی با ایطاء
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 قافیه: ایطاء جلی در الف نون جمع
💡 قافیه: ایطاء جلی در حرف تفضیل
💡 قافیه: مقید مجرد – اولی ایطاء بالف هاء جمع
💡 قافیه: اول ایطاء جلی(کذا) ثانی مردف بردف مفرد
💡 در متون حقوقی قدیمی، ایطاء زمین به کشاورزان به عنوان پاداشی برای تلاشهای بیوقفه آنها در آبادانی سرزمینهای خشک، امری رایج بود.
💡 ایطاء مهارتهای لازم به جوانان، یکی از مهمترین راهکارها برای کاهش نرخ بیکاری و رشد اقتصادی در کشورهای در حال توسعه محسوب میشود.
💡 او با ایطاء کمکهای مالی و معنوی به نیازمندان، نشان داد که انسانیت و بخشندگی فراتر از هر مقام و جایگاه اجتماعی است.