ایده آلیست

💡 افلاطون، فیلسوف یونان باستان، مفهوم ایده آلیستی اروس را توسعه داد که در دوران مدرن بسیار تأثیرگذار بود. به‌طور کلی افلاطون جاذبه و زیبایی فیزیکی را جزء ضروری اروس نمی‌دانست. به عقیده او، اروس را می‌توان به فلسفه (شامل آموزش ریاضی، اخلاق و زُهد) مرتبط کرد به جای این که صرفاً در تمایلات جنسی نمود یابد. اینچنین می‌توان از انرژی اروتیک به عنوان وسیله‌ای برای دگرگونی آگاهی و اتحاد الهی استفاده شود. در سمپوزیوم، اروس به عنوان نیرویی جهانی توصیف شده‌است که همه چیز را به سمت صلح، کمال و الوهیت حرکت می‌دهد. اروس خود یک «دایمون» است، یعنی موجودی بین الوهیت و فنا.

💡 او یک فرد کاملاً ایده آلیست است که همیشه به دنبال ساختن دنیایی بدون جنگ و خشونت، بر پایه عدالت و صلح جهانی می‌باشد.

💡 برخلاف واقع‌گرایان که با محدودیت‌ها کنار می‌آیند، یک ایده آلیست همواره به دنبال تحقق آرمان‌های دور از دسترس و ایده‌آل‌های انسانی است.

💡 تفکر ایده آلیست در هنر می‌تواند باعث خلق آثار بسیار زیبا و عمیق شود که فراتر از واقعیت‌های ملموس و روزمره زندگی هستند.