انتقام

انتقام. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) کینه کشیدن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( تاج المصادر بیهقی ) ( ترجمان جرجانی مهذب عادل بن علی ). کینه کشیدن از کسی. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ). کین کشیدن. ( مصادر زوزنی ). کینه خواستن. کین توختن. ( فرهنگ فارسی معین ). || عِقاب کردن، یقال انتقم اﷲمنه؛ ای عاقَبه. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). عِقاب کردن. ( از اقرب الموارد ). یعنی قصاص گرفتن و آن حق خدای تعالی است و انسان رادر آن بهره و نصیبی نیست و اگر کسی از بنی نوع بشر آنرا حق خود بداند و در آن دخل و تصرف کند و مرتکب شود نسبت بخدای تعالی بسیار جسور بوده، افترا بر او بسته است و چون جان و روح شریعت موسوی بر ضد انتقام بوده بدان واسطه شهرهای بست برای ولی مقتول قرار داده شد. و انجیل کلیةً از انتقام منع کرده و به آمرزش امرنموده است. ( از قاموس کتاب مقدس ): فلما آسفونا انتقمنا منهم. ( قرآن 55/43 )؛ چون ما را بخشم آوردند، کین کشیدیم از ایشان. ( کشف الاسرار ج 9 ص 64 ).

(اِ تِ ) [ ع. ] ۱ - (مص ل. ) کینه کشیدن. ۲ - (اِمص. ) خونخواهی، کینه توزی.

رفتاری عمدی که برای آزار و اذیت کسی به تلافی کار بد او انجام می شود، کینه کشیدن از کسی، کینه گرفتن، کینه توزی.

کینه کشیدن ازکسی، کینه گرفتن، سزای کاربدکسی رادادن، کینه توزی
۱ - ( مصدر ) کینه کشیدن کینه خواستن کین توختن. ۲ - ( اسم ) کین کشی کین خواهی کینه توزی. ۳ - ( اسم ) کینه. جمع: انتقامات.

💡 عدوت، تا علف تیغ انتقام شود رسد، به منزل شیخوخت از ره تا خیر

💡 آسوده زی‌ که اهل فنا پیش از انتقام از وضع خویش خاک به چشم عدو کنند