انتجاع

انتجاع. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) بطلب آب و علف و منفعت و نیکویی شدن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). طلب گیاه در موضع آن. ( از اقرب الموارد ). گیاه و آب جستن. ( تاج المصادر بیهقی ). یقال هؤلاء قوم منتجعون. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). و یقال انتجعنا ارضاً نطلب الریف. || طلب نیکویی کردن از کسی. ( از اقرب الموارد ). نزدیک کسی شدن [ و ] نیکویی جستن. ( مصادر زوزنی از یادداشت مؤلف ):
خرد باستفاده او برگماشت وقت تمام ( کذا )
بانتجاع رود گوش من بیانش را.خاقانی ( دیوان چ سجادی ص 815 ).هم آخر بنگزیرد از نقد و جنسی
که مستغنیم دارد از انتجاعی.خاقانی.از اکناف عالم تجار و اصحاب انتجاع و طالبان اعمال و اشغال رسیده بودند. ( جهانگشای جوینی ).

(اِ تِ ) [ ع. ] (مص ل. ) ۱ - به طلب نیکویی واحسان شدن. ۲ - در طلب آب و علف رفتن.

۱. به طلب نیکویی و احسان شدن، بخشش خواستن.
۲. در طلب آب و علف رفتن.

۱ - ( مصدر ) بطلب آب و علف و منفعت و احسان شدن. ۲ - ( اسم ) طلب عطا و بخشش طلب صله.

به طلب نیکویی واحسان شدن.
در طلب آب و علف رفتن.

💡 و من از هری بر سبیل انتجاع بدان حضرت پیوستم و نداشتم از برگ و تجمل هیچ.

💡 به خدمت لبت آمد به انتجاع شکر که از لب شکرین بخش یک دو صاع شکر

💡 هم آخر بنگزیرد از نقد و جنسی که مستغنیم دارد از انتجاعی

💡 آفتاب کیمیاگر از سپهر لاجورد سوی خاک درگه تو کرده هر روز انتجاع

💡 اگر نداری باور عیان ببین اینک بانتجاع بدر گاهش آمده دریا

💡 خرد به استفادهٔ او برگماشت وقت تمام به انتجاع رود گوش من بیانش را