اغرا

اغرا. [ اِ ] ( از ع مص ) رجوع به اغراء شود.

( اِ ) [ ع. اغراء ] ۱ - (مص م. ) شوراندن، تحریک کردن. ۲ - (اِمص. ) انگیزش.

۱. برانگیختن، تحریک کردن.
۲. وادار کردن.
۳. دشمنی انداختن میان دو کس.
۴. آزمند گردانیدن.

۱ - ( مصدر ) بر آغالیدن تحریک کردن بر انگیختن. ۲ - ( اسم ) آغالش انگیزش. یا اغرائ بجهل. بجهل کشانیدن آغالش بنادانی.
ماخوذ از تازی

اغراء
شوراندن، تحریک کردن.
انگیزش.

💡 گشته‌اند آنهاکه در هنگامهٔ اغراض پیر موسفیدی را به روی زندگی‌ تف‌ کرده‌اند

💡 اغراق، افراط در وصف است به قسمی که عقلا ممکن ولی عادتاً ممتنع باشد. مانند این بیت از فردوسی

💡 از آب چشمت گشت طوفان در واقع کمال نیست اغراقی درین معنی بیان واقع است

💡 سُنَّةَ اللَّهِ ای کسنّة اللَّه، نصب بنزع الخافض، و قیل نصب علی الاغراء، ای الزموا سنّة اللَّه.

💡 در قیاس این دانشگاه‌ها با آیوی لیگ باید گفت که در سال‌های اخیر بسیاری از صاحب نظران و کارشناسان بر این باورند که اعتبار اعضای آیوی لیگ کمی اغراق‌آمیز گشته، با این حال تمامی ۸ دانشگاه خصوصی در آیوی لیگ دارای رتبهٔ بالاتری از دانشگاه‌های لیگ آیوی عمومی هستند.

💡 بشد تیز رهام با خود و گبر / همی گرد رزم اندر آمد به ابر (فردوسی) اغراق در حماسه جزو ذات شعرست و تنها یک صنعت بدیعی نیست. اغراق آثار حماسی را شورانگیز و مؤثر کرده‌است. اما در مدح باعث انحطاط کلام می‌شود و از لطف و زیبایی آن می‌کاهد.