استاد

معلم، آموزگار، مدرس

شاگرد، دانش‌آموز، مرید

استاد. [ اُ ] ( ص ) ( معرب آن نیز استاد و استاذ ) اوستاد. اُستا. اوستا ( مخفف اوستاد ). ماهر. بامهارت. صاحب مهارت. حاذق. ( دهار ) ( ربنجنی )

( اُ ) [ په. ] (اِ. ص. ) = اوستاد. اوستا. استا: ۱ - آموزنده، معلم، آموزگار. ۲ - مدرس دانشگاه ها. ۳ - حاذق، ماهر، سررشته دار در کاری، چیره دست.،~ علم کردن دزدیدن خیاط ها از سر پارچه.، ~چسک آن که در کار دیگران بی جهت مداخله کند. ۴ - خط یا نق

۱. کسی که علم یا هنری را به دیگران تعلیم می دهد، آموزگار، آموزنده.
۲. دانا و توانا در علم یا هنری.
۳. معلم عالی رتبۀ دانشگاه، بالاتر از دانشیار.
۴. سرکارگر یا کارفرما در کارگاه صنعتی.
۵. رئیس در برخی از بازی های کودکان.
* استادِسرا: [قدیمی] از مناصب عهد خلفای عباسی که مٲمور رسیدگی و پرداخت مخارج روزانۀ دربار، مطبخ، اسطبل، و وظایف و جیرۀ حواشی بوده، متصدی دخل و خرج سرای.
* استادِدار: [قدیمی] = استادِسرا

( اسم ) نزد یونانیان مقیاس طول بوده است برابر ۶٠٠ گام یونانی و معادل ۱۸۵ گز
نقاش با اسلوب و شیوه هلندی

{maestro (it. )} [موسیقی] عنوانی بسیار احترام آمیز در عالم موسیقی که عمدتاً برای رهبران سازگان/ ارکستر، و نیز آهنگسازان و نوازندگان و مدرسان برجسته به کار می رود