آنچش

( آنچش ) آنچش. [ چ ِ ] ( ضمیر + حرف ربط + ضمیر ) مخفف آنچه اش. آنچه او را:
بدو بازداد آنچنان کش بخواست
بیفزود در تن هر آنچش بکاست.فردوسی.فرود آوردی آنچش خود برآوردی
گسستی هرچه را کآن خود به پیوستی.ناصرخسرو.

( آنچش ) آنچه اش، آنچه او را.

( آنچش ) ( اسم ) مخفف ( آنچه اش ) آنچه او را بیفزود در تن هر آنچش بکاست ( فردوسی ).

(شاعرانه): مخفف آنچه‌اش؛ آنچه او را، آنچه به او، آنچه از او. بدو باز داد آن چنان که‌ش بخواست/ بیفزود در تن هر آنچش بکاست. «فردوسی»

💡 بی گنه در خورد زندان آمدست گفت آنچش حبس دندان آمدست

💡 من از غم فارغم بشنو سخن راست خدا داند کند آنچش بوَد خواست

💡 ز خرگاه و از فرش و پرده سرای که داند شمرد آنچش آمد به جای

💡 بر در گنج یافت سلطان دست مهر آنچش درست بود شکست