لغت نامه دهخدا
جلوخان. [ ج ِ ل َ ] ( اِ مرکب ) زمین مسطحی که پیش در خانه ای باشد. ( فرهنگ نظام ). پیشگاه خانه و میدانگاه جلو در خانه. ( ناظم الاطباء ).
جلوخان. [ ج ِ ل َ ] ( اِ مرکب ) زمین مسطحی که پیش در خانه ای باشد. ( فرهنگ نظام ). پیشگاه خانه و میدانگاه جلو در خانه. ( ناظم الاطباء ).
(جُ یا جِ لُ ) [ تر - فا. ] (اِ. ) پیشگاه خانه.
پیشگاه خانه، میدان جلو منزل و عمارت.
پیشگاه خانه، میدان جلومنزل وعمارت
( اسم ) پیشگاه خانه میدانی که در مقابل عمارت و منزل واقع باشد.
{curbside} [حمل ونقل هوایی] مسیر پیاده رو برای ورود به پایانۀ مسافری و خروج از آن در بخش زمینی
جُلوخان
محوطۀ باز و طراحی شدۀ جلو سردر، به ویژه در بناهای مهم دینی و عمومی. بخشی از دستگاه ورودی است که آمادگی لازم برای ورود به بنا را فراهم می آورد. جلوخان مساجد، به نشانۀ تطهیر، دارای حوض است.
پیشگاه خانه.
💡 همه در جلوخان کاخ بهار بدن منتظر تا بیاید نگار
💡 بر جلوخان دو مناره مرتفع دیده میشود که در زمان محمد شاه قاجار و پس از او ساخته شدهاند و از بلندترین منارههای مساجد ایران بهشمار میروند. سه حیاط و ساختمانهای اطراف شمای کلی آرامگاه را تشکیل میدهند. هر یک از حیاطها یک حوض و تعدادی درخت دارد.