تیفوئید

💡 آدرین د گرلاش در سال ۱۹۳۴ در سن ۶۸ سالگی بر اثر تب شبه‌حصبه (پاراتیفوئید) در بروکسل درگذشت.

💡 مجله‌های ۱۸۴۶ والتر اف. جونز از پترزبورگ، ویرجینیا، توضیح می‌دهد که چگونه او آب جوش را بر پشت بردگان برهنه مبتلا به سینه پهلوی تیفوئیدی در فواصل چهار ساعته می‌ریخت، زیرا او فکر می‌کرد که ممکن است با "تحریک مویرگ هاً بیماری "درمان" شود."

💡 در مدل اکتسابی، یکی از مهم‌ترین علل، عفونت‌های گوش میانی است که اکثراً بعد از بیماری‌های عفونی مخصوصاً سرخجه و تیفوئید به وجود می‌آید، با سنجش شنوایی در کودکان مانند اعمال بازتابی طبیعی که کودک با شنیدن صدا به طرف آن برمی‌گردد و همچنین از طریق بازی با کودک و بالاخره انجام شنوایی سنجی هر گوش به‌طور جداگانه می‌توان به میزان شنوایی یا اختلال آن پی برد.

💡 مشکلات بهداشتی کمتر از مشکلات اقتصادی نبود و بیماری‌های تیفوس و تیفوئید و سل در میان مهاجرین شیوع پیدا کرده بود به طوری که هیئت پزشکی برای قرنطینه بیماران به بندر انزلی فرستاده شد.

💡 پیومسیلینام فقط در برابر باکتری‌های گرم منفی فعال است و در درجه اول در درمان عفونت‌های دستگاه ادراری تحتانی مورد استفاده قرار می‌گیرد. در کشورهای نوردیک از دهه ۱۹۷۰ به بعد برای درمان این موارد مورد استفاده قرار گرفته‌است. این دارو به عنوان داروی خط اول درمانی برای درمان تجربی عفونت‌های ادراری حاد پیشنهاد شده‌است. همچنین از این دارو برای درمان تب شبه‌حصبه (پاراتیفوئید) و شیگلوز استفاده شده‌است.