تأیید اعتبار

تأیید اعتبار
{accreditation} [مهندسی مخابرات] فرایندی برای گواهی صلاحیت و اصالت و قابلیت اطمینان

تأیید اعتبار (authentication)
در یک سیستم عامل شبکه ای یا چند کاربره، فرآیندی که توسط آن، سیستم اطلاعات ورودی کاربر به شبکه را معتبر می شمرد. در این فرآیند، نام کاربر و رمز عبور آن، با فهرستی از اسامی کاربران و رمزهای عبور، مقایسه می شود و در صورت تطابق، دسترسی به اطلاعات برای کاربر تا آن جا که امکان پذیر باشد، مجاز شمرده می شود.

فرایندی برای گواهی صلاحیت و اصالت و قابلیت اطمینان.

💡 نظرسنجی سال ۲۰۰۸ از بیش از ۱۲۰ اتحادیه اعتباری آمریکا توسط ژورنال اتحادیه اعتبار، هزینه‌های پشتیبانی مربوط به تأیید اعتبار دو عاملی را گزارش داد.

💡 ۱۹۷۱: موزهٔ عمومی گرند رپیدز و پانزده موزهٔ دیگر اولین تأیید اعتبار را گرفتند (اجرای برنامهٔ اعتباربخشی)

💡 تأیید اعتبار برنامه‌های دانشگاهی از طریق «اتحادیه دانشگاه‌ها و آموزشگاه‌های جنوبی» و همچنین سایر موسسه‌های تأیید اعتبار ملی و جهانی مانند «اتحادیهٔ آموزش عالی بیبیکال»، "شورای اموزش شغلی", و «شورای تأیید اعتبار دانشکده‌ها و آموزشگاه‌های غیر وابسته» انجام می‌شود.

💡 مدارس خصوصی آزادند که برنامه درسی و سیاست‌های کارکنان خود را تعیین کنند، با تأیید اعتبار داوطلبانه از طریق مقامات مستقل اعتباربخشی منطقه ای، اگرچه برخی از مقررات ایالتی می‌توانند اعمال شوند.

💡 به گفته موافقان، تأیید اعتبار چند عاملی می‌تواند شیوع دزدی هویت اینترنتی و سایر تقلب آنلاین را کاهش دهد، چرا که گذرواژه قربانی دیگر کافی نخواهد بود تا به اطلاعات خود دسترسی دائمی داشته باشد. با این حال، بسیاری از رویکردهای احراز هویت چند عاملی در برابرفیشینگ، مرورگر، و حملات میانی آسیب‌پذیر هستند.