لغت نامه دهخدا
برگسن. [ ب ِ س ُ ] ( اِخ ) هانری. روانشناس فرانسوی. رجوع به برگسون شود.
برگسن. [ ب ِ س ُ ] ( اِخ ) هانری. روانشناس فرانسوی. رجوع به برگسون شود.
فیلسوف فرانسوی ( و. پاریس ۱۸۵۹ - ف. پاریس ۱۹۴۱ م. ) والدین وی یهودی و انگلیسی بودند. هانری پس از پایان تحصیلات متوسطه برای انتخاب رشته اختصاصی مدتی دچار تردید بود و نمی دانست میان ادبیات و علوم کدام را انتخاب کند. در این زمان ملیت فرانسوی را پذیرفت و وارد دانشسرای عالی فرانسه شد و پس از پایان تحصیلات به تدریس فلسفه پرداخت. در سال ۱۹۱۸ برگسون به عضویت آکادمی فرانسه انتخاب شد. از آن به بعد از پیشه استادی دست کشید و به کار سیاست و امور بین المللی پرداخت. و باسمت هیئتی بایالات متحده آمریکا رفت و پس از جنگ اول جهانی به ریاست کمیته همکاری دانشوران برگزیده شد. در سال ۱۹۲۸ جایزه نوبل به او اعطا گردید. اندیشه عمیق او و کتابهای گوناگون درباره نظرات بدیع فلسفی خود نوشته باو شهرت جهانی داده است. از آثار اوست: [ ماده و حافظه ] [ تکامل خلاق ] [ دو منبع اخلاق و دین ].
روانشناس فرانسوی.