آلوپسی

آلوپسی. آلوپْسی (alopecia)
آلوپْسی
مشتق از واژه ای یونانی به معنی ازدست دادن مو. نوعی طاسی. در آلوپسی منطقه ای۱، لکه های طاسی در میان موهایی با رشد طبیعی پدید می آید. این مشکل، که غالباً در جوانان دیده می شود، به دفعات عود می کند و معمولاً محدود به ریش و پوست سر است. علت بروز آلوپسی منطقه ای ناشناخته است، ولی ناشی از بیماری جسمی مهمی نیست. ممکن است تنش های عصبی در بروز آن دخیل باشند. معمولاً، با گذشت زمان مو ها مجدداً می رویند. گاهی رنگ جدید مو با رنگ قبلی آن تفاوت دارد و معمولاً سفید است. آلوپسیِ فراگیر۲، که عبارت از فقدان هرگونه مو حتی مژه است، نوعی بیماری ارثی است. نقشۀ ژن عامل آن در ۱۹۹۷ شناسایی شد.

آلو‌پسی
(پزشکی): ریزش مو یا نروییدن مو‌ در قسمت‌هایی از بدن که حالت طبیعی باید مو داشته باشد.

💡 آلوپسی آندروژنیک مردانه یا طاسی مردانه ریزش مو تیپ مردانه را نمی‌توان یک بیماری محسوب نمود. این وضعیت به‌طور معمول در مردانی که از نظر ژنتیکی مستعد این وضعیت هستند اتفاق می‌افتد و در واقع نوعی پاسخ فیزیولوژیک بدن آن‌ها به آندروژن‌ها یا همان هورمون‌های مردانه می‌باشد.

💡 آلوپسی یونیورسالیس می‌تواند در هر سنی رخ دهد و در حال حاضر آن را نوعی بیماری خودایمنی می‌دانند که در آن سیستم ایمنی فرد، به فولیکولهای مو حمله می‌کند. عوامل ژنتیکی نیز ممکن است در ایجاد آن نقش داشته باشند، زیرا در خانوادهٔ ۲۰٪ از افراد مبتلا، فردی مبتلا به آلوپسی هم وجود دارد.

💡 آلفاترادیول به شکل محلول اتانولی برای استفاده موضعی روی پوست سر استفاده می‌شود. مشابه سایر داروهای ضد آلوپسی، موضعی یا خوراکی، برای جلوگیری از ریزش بیشتر مو باید به طور مداوم استفاده شود. رشد دوباره موهایی که قبلاً از دست رفته‌اند فقط به میزان محدودی امکان‌پذیر است. به طور کلی، آلوپسی پیشرفته به درمان پزشکی پاسخ خوبی نمی‌دهد، که در طول تاریخ تصور می‌شد که نتیجه از بین رفتن ریشه مو باشد.

💡 آلوپسی آره آتا یا طاسی منطقه‌ای بیماری است که با آغاز سریع ریزش مو در یک منطقه کاملاً مشخص و معمولاً مدور تشخیص داده می‌شود. اکثریت بیماران زیر ۶۰ سال سن دارند و هیچ یافته دیگری به همراه ندارند. علت این بیماری می‌تواند اختلالات سیستم ایمنی مانند کم خونی ایمنی، التهاب تیروئید، دیابت و… باشد.