آفتاب سوخته

💡 آرام چون سپند نداری به هیچ جای ای آفتاب سوخته روی کیستی

💡 بس که شه چهره برفروخته بود آن گدا ز آفتاب سوخته بود

💡 در آفتاب سوخته گشتند قمریان بر سایه‌های سرو نشستند زاغ‌ها

💡 چرا بدین صفت از آفتاب سوخته‌ای مگر بطرف چمن، آب و آبیاری نیست

💡 بر همه جا تافته چون آفتاب سوخته اوست چه آتش چه آب

💡 لاله ز خون جگر در تپش آفتاب سوخته دامن شده است لعل قبای آمده است