سعال

سعال. [س َ] ( ع مص ) شادمان گردیدن. ( منتهی الارب ).
سعال. [ س ُ ] ( ع مص ) خفیدن. ( المصادر زوزنی ). سرفیدن. ( منتهی الارب ). سرفه وآن حرکت ریه است که بدان طبیعت اذیت را از ریه و اعضایی که متصل به آن است دفع میکند و آن مر سینه را مانند عطاس است مر دماغ را. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( آنندراج ). سرفه. ( غیاث ) ( دهار ):
هرآنگه کزو ماند عاجز خطیب
فزاید برو بی سعالی سعال.ناصرخسرو.بنفشه ٔ... سعال گرم و خشک را نافع بود. ( ذخیره خوارزمشاهی ).
جاسوس تست بر خصم انفاس او چو در شب
غماز دزد باشد هم عطسه هم سعالش.خاقانی.

(سُ ) [ ع. ] (اِ. ) سرفه.

سرفه.

سرفه
( اسم ) سرفه. یا سعال یابس. سرفه خشک
خفیدن. سرفیدن. سرفه.

سرفه.

💡 دیوی کریه منظر هم کفر و هم جنونش زالی سیاه پستان هم عطسه هم سعالش

💡 هر آنگه کزو باز ماند خطیب فزاید برو بی‌سعالی سعال

💡 جاسوس توست بر خصم انفاس او چو در شب غماز دزد باشد هم عطسه هم سعالش

💡 رسوا شود حسود تو در هرکجا که هست چون دزد شب که ناگه درگیردش سعال