زبان پشتو. [ زَ ن ِ پ َ / پ ُ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) لهجه ای در افغانستان و شعبه ای است از زبانهای ایرانی. پشتو یا پختو ( که صورت زبان نیم رسمی افغانستان را دارد ) شامل لهجه های فرعی بسیار از جمله لهجه ونتسی است که از دیگر لهجه ها مجزاست. ( مقدمه برهان قاطع بقلم دکتر معین ص 38 ). رجوع به «پشتو» و «ایران » شود.
لهجه ای در افغانستان و شعبه ایست از زبانهای ایرانی
از زبانهای ایرانی شرقی که بیشتر در باختر و جنوب افغانستان و شمال باختری پاکستان رواج دارد. شعبهای از زبان فارسی و مخلوط از واژگان فارسی و عربی و هندی است و با الفبای فارسی نوشته میشود.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 در زبان مردم لرستان (لری و لکی) اَربِهیشت، در زبان کردی گولان (به کردی: گوڵان)، در زبان پشتو غویی (به پشتو: غویی)، و در فارسی افغانستان ثَور نامیده میشود.
💡 ۹. در سال ۱۳۵۴ ه.ش مرکز تحقیقاتی زبان پشتو ایجاد گردید که ارگان نشراتی آن مجله پشتو بود که به زبانهای یونسکو به چاپ میرسید. در ۲ حمل (فروردین) سال ۱۳۴۹ ه.ش پس از فرمان شاه آکادمی تأسیس شد.
💡 بر اساس ادعای مؤلف کتاب پته خزانه تاریخ ادبیات پشتو از قرن دوم هجری/هشتم میلادی امیر کرور آغاز شده است. اما به طور کلی پژوهشگران، پشتوشناسان و مورخان اصالت کتاب را رد کردهاند و آن جعلی میدانند که در دهه چهل میلادی، یعنی کمی قبل از ادعای کشف، جعل شده است. اما آنچه که مورخان و زبانشناسان تایید کردهاند، این است که نخستین اثر به زبان پشتو در قرن شانزدهم نوشته شده است.
