خوش‌خرامی

خوش خرامی. [خوَش ْ / خُش ْ خ ِ / خ َ / خ ُ ] ( حامص مرکب ) خوش رفتاری. نیک رفتاری. ( یادداشت مؤلف ). کش خرامی:
تو رایض من به خوش خرامی
من توسن تو به بدلگامی.نظامی.|| خوش خلقی. خوش اخلاقی.

عمل خوشخرام
خوش رفتاری نیک رفتاری

{passage} [ورزش] نوعی یورتمۀ آرام که در آن اسب پیش از گذاشتن پا بر روی زمین آن را تا ارتفاع زیادی بلند می کند

نوعی یورتمۀ آرام که در آن اسب پیش از گذاشتن پا بر روی زمین آن را تا ارتفاع زیادی بلند می‌کند.

💡 سرگرم خوش‌خرامی ناز است ناوکت این مغز فتنه‌، کوچه‌رو استخوان کیست

💡 بالای خوش‌خرامی آمد به قصد جانم یا رب که برمگردان از جانم این بلا را

💡 سلیم از رهگذار خوش‌خرامی چون توان رفتن؟ که چون از خانه می‌آید به مکتب، عید طفلان است