خماسی

خماسی. [ خ ُ سی ی ] ( ع ص نسبی ) پنجی. آنچه پنج واحد از یک چیز دارد.
- غلام خماسی؛ کودک پنج شبری و گویند غلام سداسی یا سباعی، زیرا که چون از پنج شبر تجاوز کرده رجل است نه غلام. ( منتهی الارب ).
- کلمه خماسی؛ کلمه ای که پنج حرف اصلی دارد و آن را گاهی «خماسی » بصورت مفرد نیز می گویند.
خماسی. [ خ ُ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان میان آب بلوک عنافجه بخش مرکزی شهرستان اهواز، دارای 110 تن سکنه. آب آن از چاه و محصول آن غلات و لبنیات و شغل اهالی زراعت و گله داری و صنایع دستی و قالیچه عربی بافت است. راه در تابستان اتومبیل رو است و در آنجا تپه ای بنام خماسی وجود دارد که از آثار قدیم است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 6 ).

(خُ ) (ص نسب. ) ۱ - پنج جزوی، آن چه دارای پنج جزو باشد. ۲ - کلمة پنج حرفی.

۱. ویژگی هرچیزی که مرکب از پنج جزء باشد، پنج تایی.
۲. پنج حرفی (کلمه ).

( صفت ) ۱ - پنج جزوی آنچه دارای پنج جزو باشد. ۲ - کلم. پنج حرفی.
دهی است از دهستان میان آب بلوک عنافجه بخش مرکزی شهرستان اهواز.

💡 برو در مجلس شوری بخوان ز الفاظ بی معنی ثلاثی و رباعی و خماسی و سداسی را

💡 ‫تا کُنج لب سیاهی وسمه گسستنش‬ ‫جؤجیلریندن قاشینین آخماسی‬

💡 همیشه تا نرود در معاملات صروف به قیمت درم ده سه نقد خماسی

💡 ‫بشنو ز میر عبدل و آن وسمه بستنش‬ ‫میر عبدوْلوْن آیناداقاش یاخماسی‬

💡 ‫از بام و در نگاهش و رعنا نشستنش‬ ‫بوْیلانماسی، دام-دوواردان باخماسی‬

💡 این امرای حریص دشمن شاهند گرچه‌ عددشان خماسی است و رباعی