حالت ازی

{ablative case} [زبان شناسی] حالت دستوری اسم یا گروه اسمی که حرکت از منشأ یا مبدائی را نشان می دهد و در فارسی با حرف اضافۀ «از» مشخص می شود متـ. ازی ablative

حالت دستوری اسم یا گروه اسمی که حرکت از منشأ یا مبدائی را نشان می‌دهد و در فارسی با حرف اضافۀ «از» مشخص می‌شود

💡 سنایی خود یکی بنگر که فردا چون بود حالت ازین گفتار بی معنی بسی در دیده نم بینی