توجه داشتن

💡 احترام قائل شدن با توجه کردن همراه است و این توجه داشتن در بسیاری موارد صرف انرژی یا مسئولیت‌هایی نیز با خود می‌آورد و بنابر اصل کم‌کوشی، انسان این صرف انرژی را زمانی انجام می‌دهد که آن را برای بقای خود یا هماهنگی بهتر با محیط لازم ببیند.

💡 شیخ مفید، سیدالمرتضی و شیخ طوسی در عراق با مناظرات و کتب خود نخستین کسانی بودند که اصول فقه شیعه را تحت تأثیر عقاید شافعی و معتزلی معرفی کردند. کلینی و صدوق در ری و قم به رویکرد حدیث گرایانه توجه داشتند.

💡 دههٔ ۱۳۴۰ و نخستین دوران دههٔ ۱۳۵۰ برای نهاد روحانیت در ایران، دوران توجه داشتن به «اسلام سیاسی» به جای آموزش دینی و موعظه‌گری بوده است. اجرایی‌شدن برنامه‌های دولت ایران مانند اصلاحات ارضی و حق رأی زنان در این کشور و جدا از این‌ها تظاهرات ۱۵ خرداد و برخورد با روحانیت به روحانیان این کشور این شانس را داد تا به برنامه‌های شاهنشاهی پهلوی اعتراض کنند. در ادامه، همین اعتراض‌ها بود که توانست نهاد روحانیت ایران را به آستانهٔ انقلاب ۵۷ ببرد.

💡 توجه داشتن به تمامی جزئیات بسیار ریز و نکات ظریف در هنگام مطالعه متون علمی پیچیده، از اولویت‌های اصلی برای جلوگیری از اشتباه است.

💡 معلم در کلاس همواره تاکید دارد که توجه داشتن به صحبت‌های استاد برای درک بهتر مفاهیم آموزشی، امری بسیار حیاتی و ضروری است.

💡 مدیران موفق در پروژه‌های بزرگ، همواره توجه داشتن به ریسک‌های احتمالی و تغییرات ناگهانی محیط را در برنامه‌های استراتژیک خود لحاظ می‌کنند.