اخبیه

اخبیه. [ اَ ی َ ] ( ع اِ ) ج ِ خِباء. خیمه ها. خرگاهها. خیمه های پشمین. آلاچیقهای پشمین. ابنیةالعرب، طراف اواخبیة. فالطراف من اُدُم و الخباء من صوف او وبر.
- سعدالأخبیه؛ منزل بیست وپنجم از منازل قمر و از جمله ٔرباطات دوم است. مؤلف غیاث اللغات بنقل از منتخب و غیره گوید: نام منزل بیست وچهارم از منازل قمر است و آن چهار ستاره است نحس - انتهی. چهار کوکبند از کواکب قوس بر شکل مثلثی و چهارم اندر میان آن مثلث و این سعد است و مثلث خبایای اوست گوئی که اول را بپوشیده اند. و آن منزل بیست وپنجم است از منازل قمر و رقیب او ذبره است. ( جهان دانش ص 123 ):
گردی بر آبی بیخته زر از ترنج انگیخته
خوشه ز تاک آویخته مانند سعد اخبیه.منوچهری.

(اَ یِ ) [ ع. ] (اِ. ) ج. خباء. ۱ - خرگاه، خیمه. ۲ - یکی از ستارگان سعدالا خب یه، منزل بیست و پنجم از منازل قمر.

= خبا

خیمه ها، خرگاهها، جمع خبائ

خباء.
خرگاه، خیمه.
یکی از ستارگان سعدالا خب یه، منزل بیست و پنجم از منازل قمر.

💡 سعود آورده اندر اخبیه رخت خیامش را سماک الارض مضرب

💡 ذابح ز خطر دهان گرفته سعد اخبیه را عنان گرفته

💡 گَرد شب از جِبْهَت گردون بریز جبهه بیفت اخبیه گو بَر مَخیز

💡 در ستاره‌شناسی قدیم، سعدالملک به همراه ۹ ستاره دیگر سعد بلع، سعدالاخبیه، سعدالذابح، سعدالسعود، سعد ناشره، سعدالبهائم، سعدالهمام، سعدالبارع، و سعد المطر، جمعاً سعود نامیده می‌شدند.

💡 گردی بر آبی بیخته، زر از ترنج انگیخته خوشه ز تاک آویخته، مانند سعد الاخبیه