شحیم
شحیم در زبان عربی به معنای مردی فربه و دارای پیه است. این واژه که در منابعی چون منتهی الارب و اقرب الموارد ذکر شده، توصیفی از اندامی با گوشت و چربی زیاد را ارائه میدهد. در واقع، شحیم به فردی اشاره دارد که بدنی چاق و پر داشته و از این جهت متمایز میشود. جالب است که این واژه در زبان سریانی معنای کاملاً متفاوتی پیدا میکند و به نام کتابی در خصوص آداب و قواعد صلوات، که به دو بخش کبیر و صغیر تقسیم میشود، اطلاق میگردد. این دوگانگی معنایی نشاندهنده غنای واژگان و چگونگی تطور معانی در زبانهای مختلف است. شحیم واژهای است که هم در توصیف ویژگیهای جسمانی و هم در اشاره به متون مذهبی و عبادی در زبانهای گوناگون کاربرد دارد و مطالعه این تفاوتها، درک عمیقتری از ریشهها و گسترش زبانها به ما میدهد.
مترادفها
چرب، پرچرب
متضادها
لاغر، کمچربی
لغت نامه دهخدا
شحیم. [ ش َ ] ( ع ص ) مرد فربه. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). پیه دار. || ( اِ ) در زبان سریانی نام کتاب فرض صلوات کبیر و صغیر است. ( از اقرب الموارد ).
فرهنگ معین
(شَ ) [ ع. ] (ص. ) فربه، سمین.
فرهنگ عمید
سمین، فربه.
فرهنگ فارسی
( صفت ) فربه سیمین.
ویکی واژه
فربه، سمین.
جمله سازی با شحیم
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 این نوع بافتهای شحیم در بدن انسان، نقش بسیار مهمی در ذخیره انرژی و حفظ دمای بدن در شرایط سرمای شدید ایفا میکنند.
💡 با بررسی آزمایشهای آزمایشگاهی مشخص شد که میزان چربی شحیم در رگهای خونی بیمار به شدت افزایش یافته و نیاز به درمان دارد.
💡 لایهای از مواد شحیم و چربی بر سطح این بافت پوشیده شده بود که مانع از نفوذ سریع مواد شیمیایی به درون سلولها میشد.