سخت پیشانی

سخت پیشانی. [ س َ ] ( ص مرکب ) کسی که در غایت جرأت و بی باکی باشد. ( آنندراج ). شجاعت و دلیری. ( مجموعه مترادفات ص 222 ). || سمج. مبرم. پررو:
جگرم خون شد از پریشانی
آه از این جان سخت پیشانی.اوحدی.ببردشیخ را به مهمانی
با مریدان سخت پیشانی.اوحدی.این چه ابروی سخت پیشانی است
وین چه لبهای نرم گفتار است.صائب.

( ~. ) (ص مر. ) بی باک.

۱. سرسخت.
۲. دلیر، بی باک.

( صفت ) بی باک دلیر.

بی باک.

💡 این چه ابروی سخت پیشانی این چه لبهای نرم گفتارست

💡 بردم از کوی تو از سنگ ملامت رخت لیک باز میگویم که عاشق سخت پیشانی بود

💡 ز یاد مرگ نشد آب و، چین به جبهه نزد دل چو سنگ سیاهت چه سخت پیشانی است

💡 نرم گوییّ و سخت پیشانی ندهی تا نخست نستانی

💡 ببرد شیخ را به مهمانی با مریدان سخت پیشانی

💡 جگرم خون شد از پریشانی آه! ازین جان سخت پیشانی!