جهان گشایی

جهانگشایی. [ ج َ گ ُ ] ( حامص مرکب ) عمل و شغل جهانگشا. مسخر کردن جهان. جهانگیری:
ای در نظر تو جانفزایی
در سکه تو جهانگشایی.نظامی.

( ~. گُ ) (حامص. ) جهانگیری.

تصرف و گرفتن کشورهای دیگر، جهان گیری، کشورستانی.

تسخیر عالم جهانگیری.

جهانگی

💡 نظام غمزه اش آن چار فوج خاصه مگر جهان گشایی از افواج ناصری آموخت

💡 سپه کشی و ملک باشی و عطا پاشی جهان گشایی و دشمن کشی و نوش خوری

💡 میر بزرگ نامی گرد گران سلیحی شیر ملک شکاری شاه جهان گشایی

💡 ای در نظر تو جانفزا‌یی در سکهٔ تو جهان گشایی