لغت نامه دهخدا
جامه کوب. [ م َ / م ِ ] ( اِ مرکب ) چوبی است که گازران هنگام شستن، جامه یا لباس را بدان کوبند. جومه کو ( در لهجه محلی گناباد خراسان ). کوتنک. کوتنگ گازر. ( برهان ). کدنگ. کدنگه. کدین. کدینه. ( حاشیه برهان چ معین ). بعربی مِدَقَّه. ( برهان ). وَبیل. ( منتهی الارب ). مِبزَر. مِرحاض. || ( نف مرکب ) کسی که جامه را هنگام شستن بکوبد. جامه شوی. جامه شور. قصار.