تیرباران کردن

تیرباران کردن. [ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) انداختن تیر بسیار. ( ناظم الاطباء ). رشق. ( تاج المصادر بیهقی ) ( دهار ). عمل تیرباران:
بکردند یک تیرباران نخست
بسان تگرگ بهاران درست.دقیقی.چو بر دشمنان تیرباران کنم
کمان را چو ابر بهاران کنم.فردوسی.سکندر بفرمود تا لشکرش
یکی تیرباران کنند از برش.فردوسی.یکی تیرباران بکردند سخت
چو باد خزان برجهد بر درخت.فردوسی.آه من دوش تیرباران کرد
ابر خونبار از آسمان برخاست.خاقانی.از پیش و پس قبیله یاران
کردند به صبح تیرباران.نظامی.ساقی خورشید ما چون نور بخشد ماه را
چشم ما گر تیز بیند تیربارانش کنم.میرخسرو ( از آنندراج ).و جنگ و حرب درپیوستند و بر دیلم تیرباران کردند. ( تاریخ قم ص 248 ).

( مصدر ) شلیک کردن سربازان بسوی دشمن یا محکوم باعدام.
انداختن تیر بسیار

fucilare

💡 اصحاب او را وداع گفته، متوجّهٔ خراسان گردیدند و لشکر تاتار کفار حسب الامر چنگیزخانِ قهّار به خوارزم رسیدند و قتل و غارت گزیدند. شیخ جهاد نموده تا او را تیرباران کردند و از پای درآوردند. در آن حال، پرچم یعنی کاکل کافری را گرفت و مرغ روحش از قفس قالب جست. پس از شهادت، چند کس خواستند که کاکل ان کافر را از چنگ شیخ خلاصی دهند، به کرامت آن جناب نتوانستند. بالاخره پرچمِ کافر را ببریدند. شهادت حضرت شیخ در سنهٔ ۶۱۸ بود وگاهی به نظم مبادرت می‌فرمود و فقیر این ابیات را به نام آن جناب دیده و به رشتهٔ ثبت کشید: