تلوتلو

💡 عباس بن احنف، با شنیدن شعر نیک، به طرف همی آمد و از وجد تلوتلو همی خورد.

💡 اسحاق بن ابراهیم موصلی گفت، وی روزی به نزد ما آمد و منش از ابن دمنته این شعر بخواندم «ای نسیم نجد، کی از نجد بگذشتی؟» پنج بیت شعر را که خواندم وی به طرب آمد، بچپ و راست متمایل شد و تلوتلوخوران خود را به ستونی رساند و گفت: از زیبای این شعر بایستی سر بدین ستون فرو کوبم. و ما منعش کردیم.

💡 مرد مست در پیاده‌رو به شدت تلوتلو می‌خورد و هر لحظه ممکن بود که تعادل خود را از دست بدهد و به زمین سقوط کند.

💡 پس از انجام چندین ساعت کار مداوم و بدون استراحت، او در حالی که از خستگی زیاد تلوتلو می‌خورد، به سمت خانه قدم برمی‌داشت.

💡 کشتی در میان امواج بسیار بلند و طوفانی دریا به شدت تلوتلو می‌رفت و سرنشینان آن با ترس و لرز منتظر رسیدن به ساحل بودند.