تشیید

تشیید به معنای ساخت و ساز و ایجاد بناهای مختلف است که در آن از مهارت‌های فنی و هنری برای به وجود آوردن سازه‌های کارآمد و زیبا استفاده می‌شود. این فرآیند شامل مراحل متعددی از جمله طراحی، برنامه‌ریزی، تأمین مصالح و اجرای پروژه می‌باشد. تشیید نه تنها به عنوان یک فعالیت اقتصادی محسوب می‌شود، بلکه تأثیرات فرهنگی و اجتماعی زیادی نیز دارد. ساختمان‌ها و سازه‌ها می‌توانند نماد هویت فرهنگی یک جامعه باشند و به عنوان مکان‌هایی برای تعاملات اجتماعی ایفای نقش کنند. علاوه بر این، رعایت اصول ایمنی و استانداردهای محیط زیستی در تشیید اهمیت ویژه‌ای دارد. با توجه به تغییرات آب و هوایی و نیاز به توسعه پایدار، توجه به جنبه‌های زیست‌محیطی در این حوزه از اهمیت فراوانی برخوردار است. به طور کلی، تشیید به عنوان یک علم و هنر، در شکل‌دهی به زندگی روزمره انسان‌ها و توسعه جوامع نقش بی‌بدیلی ایفا می‌کند.

لغت نامه دهخدا

تشیید. [ ت َش ْ ] ( ع مص ) بلند کردن بنا. ( تاج المصادر بیهقی ) ( زوزنی ). برافراشتن چیزی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). برافراشتن بنا. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). || مجازاً بمعنی استوار و محکم کردن. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ). استواری و افراختگی. ( ناظم الاطباء ): ودر تشیید آن معانی قاعده ای ممهد گردانید. ( جهانگشای جوینی ). و اتباع سرگردان او از غایت شقاوت و جهالت،تشیید آن اساس و اتمام آن ابتدا نکردند. ( جهانگشای جوینی ). || شیداندود کردن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). انداییدن دیوار با آهک و گچ و جز آن. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ). || بوی خوش به تن مالیدن. ( از اقرب الموارد ). و رجوع به تشید شود.

فرهنگ معین

(تَ ) [ ع. ] (مص م. ) ۱ - استوار کردن. ۲ - بلند کردن، برافراشتن.

فرهنگ عمید

استوار کردن، برافراشتن، بلند کردن دیوار یا ساختمان.

فرهنگ فارسی

استوارکردن، برافراشتن، بلندکردن دیوار
۱-( مصدر ) استوار کردن مستحکم کرن. ۲- بلند کردن بر افراشتن ( دیواره بناو غیره ). ۲- ( اسم ) استواری استحکام.

ویکی واژه

استوار کردن.
بلند کردن، برافراشتن.

جملاتی از کلمه تشیید

خدیو خطّه اسلام ابوالوقت آنک اوقاتش بود مصروف بر تشیید رایات مسلمانی