پاک جیب

پاک جیب. [ ج َ ] ( ص مرکب ) عفیف. معصوم. عفیفه. معصومه:
زانکه عادت کرده بود آن پاک جیب
در هزیمت رخت بردن سوی غیب.مولوی.

( صفت ) عفیف معصوم عفیفه.
عفیف معصوم

💡 جان بخش نغمه ای زنم از طبع پاک جیب روح اللّهی ز مریم عذرا برآورم

💡 پرده بردار ای فکار پاک جیب می بشو زآئینهٔ دل زنگ ریب

💡 مریم شود ز نکهت او بکر پاک جیب عیسی بود به مدحت او، ذات پاک زاد