تجاوزکار
مترادفها
متجاوز
متضادها
مدافع، رعایتکننده
لغت نامه دهخدا
تجاوزکار. [ ت َوُ ] ( نف مرکب ) که تجاوز کند. تجاوزکننده. متجاوز. متعدی. تعدی کننده. که از حد و حق و عدل بیرون شود.
فرهنگ عمید
کسی که تجاوز می کند.
فرهنگ فارسی
( صفت ) آنکه تجاوز کند متجاوز.
جمله سازی با تجاوزکار
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 آتَشبَس به توقّف موقّتی هر جنگی گفته میشود که در آن، هر کدام از طرفهای جنگ، با تعلیق کارهای تجاوزکارانه موافقت میکنند. آتشبسها ممکن است بخشی از یک قرارداد رسمی یا بخشی از تفهیم غیررسمی مضمون تعلیق جنگ میان نیروهای مخالف باشند. آتشبس در جنگها در صورتی که پایدار بمانند به قرارداد ترک مخاصمه منجر میشود ولی هنوز وضعیت در حالت جنگی باقی میماند. یک آتشبس موقت پس از ترک مخاصمه به حالت توافق دائمی صلح منجر میگردد.
💡 اشپر به چندین بازداشتگاه دستهجمعی سران ناسیونال سوسیالیست برده شد و مورد بازجویی قرار گرفت. به او در سپتامبر ۱۹۴۵ گفته شد به دلیل جرایم جنگی محاکمه خواهد شد و چند روز بعد به نورنبرگ برده شد و در آنجا زندانی شد. او در خصوص هر چهار اتهام ممکن مورد تعقیب قرار گرفت: اول، به دلیل شرکت کردن در طرح یا توطئه مشترکی برای جرایم علیه صلح؛ دوم، برنامهریزی، آغاز و دامن زدن به جنگ تجاوزکارانه و دیگر جرایم علیه صلح؛ سوم، جنایات جنگی و نهایتاً، جرایم علیه بشریت.
💡 پلیس بلافاصله پس از دریافت گزارش، به محل حادثه رفت تا با فرد تجاوزکار که به اموال عمومی آسیب زده بود، مقابله کند.
💡 در داستانهای کلاسیک، قهرمان داستان همواره با تلاش و شجاعت خود، از شهر در برابر حملات هر تجاوزکار و دشمن خارجی محافظت میکرد.
💡 دادگاه حکم صادر کرد که هرگونه رفتار تجاوزکارانه به حریم خصوصی افراد، مستوجب مجازاتهای سنگین و بازداشت طولانیمدت توسط مراجع قضایی خواهد بود.