لغت نامه دهخدا
تالیوم. ( فرانسوی، اِ ) مأخوذ از فرانسه در شیمی متداول است. از اجسام بسیط و فلزی است، سفیدرنگ که در سال 1816م. کشف شد. این جسم در سولفور آهن و مس یافت شود.
تالیوم. ( فرانسوی، اِ ) مأخوذ از فرانسه در شیمی متداول است. از اجسام بسیط و فلزی است، سفیدرنگ که در سال 1816م. کشف شد. این جسم در سولفور آهن و مس یافت شود.
ماخوذ از فرانسه در شیمی متداول است از اجسام بسیط و فلزی است سفید رنگ که در سال ۱۸۱۶ کشف شد این جسم در سولفور آهن و مس یافت شود ٠
تالیوم (thallium)
برگرفته از واژه ای یونانی به معنی جوانۀ سبز جوان. عنصری فلزی، چکش خوار، به رنگ سفید مایل به آبی، نرم، با نماد Tl، عدد اتمی ۸۱، و جرم اتمی نسبی ۲۰۴.۳۸. رسانای ضعیف جریان الکتریسیته است. ترکیبات آن سمی اند و در حشره کش ها و سموم دفع حشرات موذی به کار می روند. برخی از ترکیبات آن نیز در صنایع تولید عینک های طبی مادون قرمز و سلول های نوری کاربرد دارند. این عنصر از طریق خط سبز طیف آن در طیف بینی کشف شد. در ۱۸۶۱، ویلیام کروکس آن را جداسازی و نام گذاری کرد.
💡 این ویدئو موفق به دریافت نشان پتالیوم شد.
💡 آبی پروس داروی انتخابی توصیه شده در مسمومیت حاد و مزمن با فلزات سنگین مانند تالیوم میباشد. در اثر حرارت و یا محیط های اسیدی یا دیگر شرایط، تجزیه شده و مواد و گاز های بسیار سمی ایجاد می کند.
💡 در جمعیتهای خاص، این بیماری با عفونت مایکوپلاسما ژنیتالیوم و بیماری التهابی لگن همراه بودهاست.