تابوت‌دان

{sarcophagus} [باستان شناسی] تابوت بزرگی از سنگ یا چوب یا فلز یا سفال که معمولاً سطح خارجی و داخلی آن با نقوش یا نوشته هایی پوشیده است و گاه تابوت های کوچک تر را درون آن قرار میدادند

تابوت دان یکی از انواع نگه دارنده های جسد است که معمولاً از جنس سنگ ساخته می شود و گاه در سطح بیرونی یا درونی آن تزئینات ویژه ای نیز حکّاکی می شود.
تابوت دان ها بیشتر برای نگه داری پیکرهای افراد بسیار مهم به ویژه برای پاپ ها و فرعون ها ساخته و استفاده می شد. در مصر باستان، مومیایی های افراد مهم را با یک یا چند تابوت چوبی در تابوت دان قرار می دادند. یکی از مهم ترین تابوت دان های تاریخی، تابوت دان اسکندر است.
تابوت دان های باستانی در آغاز به صورت مکعب ساخته می شد، امّا بعدها شکلِ بدن انسان به آن ها داده شد.

تابوت بزرگی از سنگ یا چوب یا فلز یا سفال که معمولاً سطح خارجی و داخلی آن با نقوش یا نوشته‌هایی پوشیده است و گاه تابوت‌های کوچک‌تر را درون آن قرار میدادند.

💡 نسبت این سادات به علی ابن الحسین (ع) امام چهارم شیعیان بازمی‌گردد. بخش اصلی بقعه توسط سید هادی کیا فرمانروای تنکابن که برادران اش را در سال ۷۹۱ در آن دفن کرد ساخته شده‌است. دومین تابوت‌دان قدیمی متعلق به سید رضی کیا، فرمانروای گیلان است که در ۸۲۹ درگذشت.

💡 آرامگاه پایاوا یا مقبره پایاوا یک تابوت‌دان سنگی مستطیل شکل و طاق‌بشکه‌ای و از معروف‌ترین مقبره‌های زانتوس است.