ویکی واژه
تأویلجستن
(قدیم): به دنبال تأویل بودن، راهی برای توجیه جستوجو کردن. برادانِ خود را بِه از آن خواهی که خود را، و عیب ایشان را با عذر و تأویل جویی و جرم بسوی خود افکنی. «خواجهعبدالله»
تأویلجستن
(قدیم): به دنبال تأویل بودن، راهی برای توجیه جستوجو کردن. برادانِ خود را بِه از آن خواهی که خود را، و عیب ایشان را با عذر و تأویل جویی و جرم بسوی خود افکنی. «خواجهعبدالله»
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 گوید مرید را هیچ چیز بتر از مسامحۀ نفس نبود اندر رخصت فرا پذیرفتن و تأویل جستن.