بهیه

( بهیة ) بهیة. [ ب َ هی ی َ ] ( ع ص ) تأنیث بهی. ( آنندراج ). مؤنث بهی، یقال امراءة بهیة. ( ناظم الاطباء ). || روشن و تابان. ( آنندراج ) ( غیاث ). || لقبی است که در وزارت خارجه به دولت روس میدادند: دولت بهیه روس، مانند سنیه برای دولت انگلیس. ( یادداشت بخط مؤلف ).

(بِ یَّ ) [ ع. بهیّة ] (ص. ) ۱ - روشن، تابان. ۲ - نیکو، زیبا.

تابان، درخشان.

نیکو، زیبا، روشن وتابان
( صفت ) موئ نث بهی
تانیث بهی ٠ مونث بهی ٠ یقال امراه بهیه ٠ یا روشن و تابان ٠ یا لقبی است که در وزارت خارجه به دولت روس میدادند ٠

اسم: بهیه (دختر) (عربی) (تلفظ: behiye) (فارسی: بِهيه) (انگلیسی: behiye)
معنی: تابان، نیکو، زیبا، روشن، فاخر، شکوه مند

بهیّة
روشن، تابان.
نیکو، زیبا.

💡 احمد نیهاد در ۵ ژوئیه ۱۸۸۳ در کاخ چراغان به دنیا آمد. پدرش شاهزاده محمد صلاح الدین پسر سلطان مراد پنجم و رفتاردل خانم بود، و مادرش نازک‌ناز خانم نام داشت. او یک خواهر به نام بهیه سلطان داشت که دو سال از او بزرگتر بود. احمد نیهاد تمام دوران کودکی و اوایل بزرگسالی خود را در قصر چراغان گذراند.

💡 از آن طرف مراتب فدویت و رقیت معنوی آن عالیجاه بسی ظاهرتر از اعیان صوریه بر خاطر عاطر عیان است و اثبات آن مستغنی از برهان. الطاف بهیه را درباره خود فوق الغایه و اعطاف علیه را نسبت بخویش باعلی النهایه دانسته، مدعوات و مدعیات را عرض و انجاحش بر همت عنایت فرض دارند.

💡 سوزان استایلزمنک و ارویند شارما از آسیه‌خانم، دخترش بهیه‌خانم و طاهره قرةالعین به عنوان «سه زن مهم در آیین بهائی» یاد کرده‌اند.