بدبوی
مترادفها
بدبو، متعفن، بدریحه
متضادها
خوشبو، معطر
لغت نامه دهخدا
بدبوی. [ ب َ ] ( ص مرکب ) آنچه بوی بد دهد. متعفن. گندیده. بویناک. مقابل خوشبوی و معطر. ( فرهنگ فارسی معین ). عفن. کریه الرایحة. گنده. ( یادداشت مؤلف ). مُنْتُن، مِنْتین؛ بدبوی. ( منتهی الارب ). و رجوع به بدبو شود.
فرهنگ فارسی
( صفت ) آنچه که بوی بد دهد متعفن گندیده بویناک مقابل خوشبوی معطر.
جمله سازی با بدبوی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 گل بدبوی، بد بوبد گلابش سئوال خام، خام افتد جوابش
💡 سپس خزانه های دیگرش بگشاید بدبوی و ترس آور. و هنگام دیدن آنها چنان به جزع افتد که اگرش بین بهشتیان بخش کنند، نعمت های بهشتی برایشان مکدر کند. این خزانه ها ویژه ی ساعاتی است که در آن به معصیت خداوند مشغول بوده است.
💡 سیر یک روز طعنه زد به پیاز که تو مسکین چقدر بدبویی
💡 به صد زاری و زور از آن شوربخت جدا شد یکی باد بدبوی سخت
💡 جز ز تویی تو بگو چیست که ملک تو نیست چشم بدت دور باد چشم بد بدبویی
💡 آن حیوان بدبوی که در گوشه انبار رها شده بود، باعث میشد که هیچکس جرئت نزدیک شدن به آن محیط کثیف و آلوده را نداشته باشد.
💡 او از اینکه در آن محیط بدبوی و ناپاک قرار گرفته بود، بسیار احساس ناخوشایندی داشت و مدام سعی میکرد با دست خود بینیاش را بپوشاند.
💡 برخی از مواد شیمیایی که در این کارخانه استفاده میشوند، اگر به درستی مدیریت نشوند، محیط اطراف را به شدت بدبوی و آلوده میکنند.