بدآمد

( بدآمد ) بدآمد. [ ب َ م َ ] ( مص مرکب مرخم، اِ مرکب ) پیش آمد بد.بخت بد. سؤحادثه. مقابل نیک آمد، به آمد. ( یادداشت مؤلف ). بد آمدن. بد آمدن. پیش آمدن بدی:
چو روز مرد شود تیره و بگردد بخت
هم او بدآمد خود بیند از بدآمد کار.ابوحنیفه اسکافی ( از تاریخ بیهقی چ ادیب ص 278 ).از بعد آن ندانم چرخش کجا کشید
با واقعات حادثه کارش کجا رسید
در گفتگوی نفس طبیعت کجا فتاد
در جستجوی نقش بدآمد کجا دوید.( از مقامات حمیدی ).

( بد آمد ) پیش آمد بد بخت بد.

💡 بکشتند او را بس از چارسال بدآمد بر ایرانیان بخت و فال

💡 کر بدآمدت گهی، اکنون نیک آید کز یکی چوب همی منبر و دار آید

💡 چو نیکی همچوروز و شب بدآمد مثل گوئی از این معنی تب آمد

💡 در گفتگوی نفس و طبیعت کجافتاد؟ در جستجوی نقش بدآمد کجا دوید؟

💡 گر دهان تلخی فرهاد بدآمد، شیرین خنده بر انجمن عشرت پرویز کند