باد بودن

(دَ ) (مص ل. ) هیچ بودن، پوچ بودن.

هیچ بودن، پوچ بودن.

💡 چگونه فراز آمدند این گروه؟ در آباد بودند یا دشت و کوه؟

💡 غافل ز فریب این غم آباد بودند ز بند هر غم آزاد

💡 ز وصل هم عجب دلشاد بودند ولی فارغ ز قصد باد بودند

💡 تا چند زمین نهاد بودن؟ سیلی‌خورِ خاک و باد بودن؟

💡 «ما فرمودیم تا این قوم را که از غزنین دررسیدند، بنواختند و اعیان غزنین را جوابهای نیکو نبشتند و از نشابور حرکت کردیم. پس از عید روزه دوازده روز نامه رسید از حاجب علی قریب و اعیان لشکر که به تگیناباد بودند با برادر ما که چون خبر حرکت ما از نشابور بدیشان رسید، برادر ما را بقلعت کوهتیز موقوف کردند.