افسون دمیدن

💡 چون ربشه در این باغ به افسون دمیدن سر بر نکشی تا نخوری پای دویدن

💡 چو شد نزدیک از آن افسون دمیدن هلاک مرغ دام از بس طپیدن

💡 جنونم محتشم دیدی دم از افسون ببند اکنون که من عاقل نخواهم شد ازین افسون دمیدن‌ها

💡 شاعر با کلمات جادویی خود در حال افسون دمیدن بر دل خوانندگان بود تا آن‌ها را در دنیای خیال و رویاهای بی‌پایان غرق سازد.

💡 او با نگاهی نافذ و لبخندی مرموز، گویی در حال افسون دمیدن بر روح شنوندگان بود تا تمام توجه آن‌ها را به خود جلب کند.

💡 افسون دمیدن در کلام سخنران بزرگ، چنان تأثیری بر جمعیت گذاشت که همه در سکوتی عمیق و مبهوت به سخنان او گوش می‌دادند.