لغت نامه دهخدا
افتنده. [ اُ ت َ دَ / دِ ] ( نف ) آنچه شایستگی افتادن را باشد. سقوطکننده.
افتنده. [ اُ ت َ دَ / دِ ] ( نف ) آنچه شایستگی افتادن را باشد. سقوطکننده.
آنچه شایستگی افتادن را باشد
💡 ای چو شبنم بر زمین افتنده ئی در بغل داری کتاب زنده ئی
💡 ما که افتندهتر از پرتو ماه آمدهایم کس چه داند که چسان این همه راه آمدهایم