لغت نامه دهخدا
استیکس. [ اِ ] ( اِخ ) نام شطی اساطیری که هفت بار گرد دوزخ میگردد. ژوپیتر و خدایان دیگر بدین شط سوگند یاد میکردندو درین صورت قسم آنان نقض نمیشد. آب آن اشخاص را روئین تن میکرد. طِتیس، مادر اخیلوس، پاشنه فرزند خود را گرفته و در آن آب غسل داد و بهمین مناسبت همه اعضای او جز پاشنه پای وی، از تیر و سنان مصون بود.