اختلال تیک

💡 اختلال تیک در راهنمای تشخیصی و آماری اختلال‌های روانی بر اساس نوع و مدت تیک‌های عصبی (حرکت‌های ناگهانی و سریع) تعریف شده‌است. سازمان بهداشت جهانی هم تعریف مشابهی برای اختلالات تیک ارائه داده‌است.

💡 ولی باید اشاره کرد که در هر دو مورد از تیکها، استرس و اضطراب و فشارهای روانی بیرونی به کودک موجب تشدید علائم تیک خواهند شد. نکته مهم و قابل توجه در این میان حساسیت بیش از حد والدین و اطرافیان کودک بر روی این مشکل می‌باشد که اعضاء خانواده و سرپرستان کودک لازم است آگاهی باشد که حرکات در اختلال تیک کاملاً ناخودآگاه و خارج از کنترل فرزندشان صورت می‌گیرد

💡 از جمله علتهای اصلی در اختلال تیک می‌توان از مشکلات سیستم‌های مغزی فرد مبتلا باشد که در بیشتر موارد ارث در آن دخیل بوده‌است. این اختلال می‌تواند به دلایل روانشناختی و فشارهای عصبی اطرافیان و اجتماع به فرد باشد، لازم است ذکر شود در موضوع تیک‌های مزمن، لازم است به متخصص مغز و اعصاب کودکان جهت تجویز داروهای مکمل درمانی مراجعه شود.

💡 بسیاری از کودکان مبتلا به اختلال تیک ممکن است در محیط‌های اجتماعی با چالش‌های جدی روبرو شوند که نیازمند حمایت روانی و خانواده هستند.

💡 پزشکان متخصص معمولاً برای درمان اختلال تیک از روش‌های مختلفی مانند درمان‌های رفتاری و در موارد خاص از داروهای بسیار دقیق استفاده می‌کنند.

💡 مدیریت استرس و ایجاد یک محیط آرام می‌تواند به کاهش شدت علائم مربوط به اختلال تیک در افراد مختلف کمک بسیار شایانی نماید.