احتراف

احتراف. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) صاحب پیشه شدن. ( منتهی الارب ). پیشه ور شدن. ( تاج المصادر ). پیشه وری:
ای بسا شوخان ز اندک احتراف
زان شهان ناموخته جز گفت و لاف.مولوی.|| دانش. ( غیاث از لطائف ).

(اِ تِ ) [ ع. ] (مص ل. ) پیشه ور شدن، پیشه گرفتن.

حرفه درپیش گرفتن، صاحب پیشه شدن، پیشه ورشدن، پیشه وری
صاحب پیشه شدن

پیشه ور شدن، پیشه گرفتن.

💡 ای بسا شوخان ز اندک احتراف از شهان ناموخته جز گفت و لاف

💡 هستم گدای دیر ولی نقد احتراف پاشم به پای مغبچه آنگه که سرخوشم