واژه «آدمیسیرت» در زبان فارسی به معنای فردی است که دارای رفتار، اخلاق و ویژگیهای انسانی و پسندیده است و در برخورد با دیگران از صفات نیکو و انسانی پیروی میکند. این واژه معمولاً برای توصیف شخصی به کار میرود که در کردار و گفتار خود انصاف، مهربانی، صداقت و احترام به دیگران را رعایت میکند و از رفتارهای ناپسند و غیرانسانی دوری مینماید. آدمیسیرت بودن به این معناست که انسان در زندگی خود بر اساس اصول اخلاقی و انسانی عمل کند و در مواجهه با مسائل مختلف، جنبههای انسانی و وجدان اخلاقی را در نظر بگیرد. این واژه در متون اخلاقی و ادبی فارسی جایگاه مهمی دارد و برای تمجید از شخصیتهای نیکرفتار و درستکار استفاده میشود. فرد آدمیسیرت معمولاً دارای روحیهای همدلانه است و نسبت به درد و رنج دیگران بیتفاوت نیست، بلکه تلاش میکند در حد توان خود یاریرسان باشد. همچنین این واژه نشاندهنده نوعی بلوغ فکری و اخلاقی است که در آن انسان از خودخواهی و رفتارهای آسیبزننده فاصله میگیرد. در نگاه فرهنگی، آدمیسیرت بودن به معنای هماهنگی رفتار فرد با ارزشهای انسانی و اجتماعی است که موجب ایجاد اعتماد و احترام در جامعه میشود. این مفهوم همچنین به رشد درونی انسان و تقویت فضایل اخلاقی اشاره دارد که نتیجه آن شکلگیری شخصیتی متعادل و قابل اعتماد است. در بسیاری از متون ادبی، آدمیسیرت در برابر صفات منفی مانند ظلم، بیعدالتی و بیاحساسی قرار میگیرد. بنابراین این واژه به فردی گفته میشود که دارای اخلاق انسانی، رفتار نیکو و ویژگیهای پسندیده اجتماعی و اخلاقی است.
آدمی سیرت
ویکی واژه
نیکو - رفتار، نیکوخصال.
جمله سازی با آدمی سیرت
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 نخست آدمی سیرتی پیشه کن پس آن گه ملک خویی اندیشه کن
💡 نخست آدمی سیرتی پیشه کن پس آن گه ملک خوئی اندیشه کن
💡 آدمی مانی ولیکن آدمی سیرت نه ای دیو پیکر نیستی اما که هستی دیو رای
