آبجوفروش

💡 در گیومری، موقع سال نو، و همچنین در جشن‌های دیگر نوشیدنی به عنوان بخشی الزامی سفره بوده‌است. نوشیدنی مورد علاقه مردان گیومری الکل بوده‌است که تا به امروز هم این عادت حفظ شده‌است. از قرن ۱۹ به بعد نوشیدنی آبجو به‌طور گسترده‌ای رواج یافت و جایگاه خاصی را درمیان مردان گیومری بدست آورد. در شهر تعداد زیادی بار، میخانه، آبجوفروشی و دکه بود که در آن صنعتگران و مسافران از شهرهای مختلف، غذا و نوشیدنی می‌خوردند. در زندگی شهری قهوه و چای به‌طور گسترده‌ای استفاده می‌شوند (در گیومری قهوه سیاه هم‌زمان با نوشیدنی تهیه شده از جوی بوداده و شور «قایفا» استفاده می‌شد) که با آن‌ها از میهمانان پذیرایی می‌کردند.

💡 در کوچه‌های قدیمی و باریک شهر‌های گرمسیری، صدای برخورد ظرف‌های فلزی آبجوفروش با یکدیگر، نویدبخش آرامش و رفع تشنگی مردم در روزهای بسیار طاقت‌فرسای تابستان بود.

💡 با وجود پیشرفت سیستم‌های آبرسانی مدرن، هنوز در برخی مناطق سنتی، تصویر یک آبجوفروش با کلاه حصیری و ظرف‌های بزرگ آب، یادآور دوران گذشته است.

💡 داستان‌های عامیانه‌ی قدیمی، اغلب شخصیت‌های آبجوفروش را به عنوان افرادی مهربان و آشنا به مسائل محله به تصویر می‌کشند که با همه مردم صمیمی بودند.