Zurbarán

💡 We paused before a Zurbarán still life, noting the quiet drama of folded cloth.

ما جلوی یک تابلوی طبیعت بی‌جان زورباران توقف کردیم و به نمایش آرام پارچه‌های تا شده توجه کردیم.

💡 Where David’s painting captures the eternal exasperation of modern life inherent in “My Year,” the Zurbarán fools us into expecting a different novel altogether.

در حالی که نقاشی دیوید، خشم ابدی زندگی مدرن را که در «سال من» نهفته است، به تصویر می‌کشد، زورباران ما را فریب می‌دهد تا انتظار رمانی کاملاً متفاوت داشته باشیم.

💡 “Lapvona” tries a similar trick with Francisco de Zurbarán’s “Agnus Dei,” its subject matter a bound lamb presenting itself for sacrifice.

«لاپوونا» ترفند مشابهی را با «آگنوس دی» فرانسیسکو دو زورباران امتحان می‌کند، موضوع آن بره‌ای بسته شده است که خود را برای قربانی کردن معرفی می‌کند.

💡 A recently restored Zurbarán altar piece drew crowds to the reopening of the chapel.

یک قطعه محراب زورباران که اخیراً بازسازی شده بود، جمعیت زیادی را به مراسم بازگشایی کلیسا جذب کرد.

💡 The confiscation by Napoleon’s generals of Spanish masterpieces by Velázquez, Ribera, Zurbarán, Murillo and Goya sparked a rage for Spanish art among French artists.

مصادره شاهکارهای هنری اسپانیایی از ولاسکز، ریبرا، زورباران، موریلو و گویا توسط ژنرال‌های ناپلئون، خشم هنرمندان فرانسوی را نسبت به هنر اسپانیایی برانگیخت.

💡 Housed in a Beaux-Arts enclave called Audubon Terrace overlooking the Hudson in Washington Heights, its gallery walls are famously hung with paintings by Goya, Velázquez and Zurbarán.

این گالری در منطقه‌ای به نام آدوبان تراس (Audubon Terrace) با چشم‌اندازی از هادسون در واشنگتن هایتس (Hudson in Washington Heights) واقع شده و دیوارهای گالری آن به نقاشی‌هایی از گویا (Goya)، ولاسکز (Velázquez) و زورباران (Zurbarán) مزین شده‌اند.