yacht rock

💡 A tribute band leaned so hard into yacht rock that even skeptics swayed.

یک گروه موسیقی ادای احترام چنان محکم به صخره قایق‌های تفریحی تکیه داد که حتی بدبینان را هم به خود جذب کرد.

💡 The band were musically tight, mixing the digital textures of modern pop with chunky rock riffs and a healthy dose of 80s yacht rock - but the set often felt a little too safe.

گروه از نظر موسیقیایی منسجم بود و بافت‌های دیجیتالی پاپ مدرن را با ریف‌های سنگین راک و مقدار مناسبی از راک قایقی دهه ۸۰ میلادی ترکیب می‌کرد - اما اجرا اغلب کمی بیش از حد امن به نظر می‌رسید.

💡 Directed by Garret Price, “Yacht Rock” is breezy and fun, but also has an almost academic rigor.

«یَچت راک» به کارگردانی گرت پرایس، فیلمی شاد و مفرح است، اما در عین حال حال و هوایی تقریباً آکادمیک دارد.

💡 Critics defended yacht rock as meticulously crafted, not merely soft.

منتقدان از سنگ‌های قایق بادبانی دفاع کردند و آنها را با دقت ساختند، نه صرفاً نرم.

💡 You will walk away with a clear definition of what — and isn’t — yacht rock, and a deep familiarity with the canonical works of the genre.

شما با تعریف روشنی از اینکه چه چیزی - و چه چیزی - راک قایق بادبانی نیست، و آشنایی عمیقی با آثار شاخص این ژانر، از این دوره خارج خواهید شد.

💡 The playlist drifted into smooth yacht rock with glossy harmonies.

این لیست پخش با هارمونی‌های براق، به سمت سنگ‌های نرم قایق‌های تفریحی می‌رفت.