Wordsworth

💡 Saul Wordsworth remembers when he first realised his father Christopher may have taken a terrible secret to his grave.

ساول وردزورث زمانی را به یاد می‌آورد که برای اولین بار متوجه شد پدرش کریستوفر ممکن است راز وحشتناکی را با خود به گور برده باشد.

💡 In the quiet of Grasmere, you can still sense how Wordsworth listened to water and wind.

در سکوت گراسمیر، هنوز هم می‌توان حس کرد که وردزورث چگونه به صدای آب و باد گوش می‌داد.

💡 A loop around Grasmere offers reflections so perfect you’ll whisper, then trip over a friendly dog named Wordsworth.

یک دور زدن در گراسمیر، انعکاس‌هایی چنان بی‌نقص ارائه می‌دهد که زمزمه خواهید کرد، سپس سگی مهربان به نام وردزورث را زیر پا خواهید گذاشت.

💡 Jackson about Romantic literature, which shows that Blake and Austen and Wordsworth and Keats among others were not thought to be the best of the best in their time.

جکسون درباره ادبیات رمانتیک، که نشان می‌دهد بلیک و آستن و وردزورث و کیتس و دیگران، در زمان خود بهترینِ بهترین‌ها محسوب نمی‌شدند.

💡 A single daffodil by the footpath felt, very briefly, like a private nod from Wordsworth.

یک گل نرگس کنار پیاده‌رو، خیلی کوتاه، مثل یک اشاره‌ی خصوصی از وردزورث به نظر می‌رسید.

💡 Lake District documentary-maker and photographer Terry Abraham said Mr Naylor would be "remembered like Wordsworth, Ruskin and Wainwright within the history of the most beautiful corner of England".

تری آبراهام، مستندساز و عکاس لیک دیستریکت، گفت آقای نیلر «مانند وردزورث، راسکین و وینرایت در تاریخ زیباترین گوشه انگلستان به یادگار خواهد ماند».