Wildean

💡 A Wildean paradox can flip an argument with one polished sentence.

یک پارادوکس وایلدایی می‌تواند با یک جمله‌ی استادانه، بحث را وارونه کند.

💡 Stoppard himself liked to say, in Wildean style, “I should have the courage of my lack of convictions.”

خود استوپارد دوست داشت به سبک وایلدی بگوید: «من باید شجاعتِ بی‌اعتقادی‌هایم را داشته باشم.»

💡 The play’s Wildean banter hid sharp teeth behind every compliment.

شوخی‌های وحشی نمایش، پشت هر تعریف و تمجید، دندان‌های تیزش را پنهان می‌کرد.

💡 Critics called the film’s tone delightfully Wildean without feeling dated.

منتقدان لحن فیلم را به طرز لذت‌بخشی وحشی و بدون احساس قدیمی بودن، خواندند.

💡 There, the Wildean axiom “We are all in the gutter, but some of us are looking at the stars” is viscerally felt — and it’s a sentiment that pulses through the cultural blood of the city.

آنجا، این ضرب‌المثل وحشی که «همه ما در لجنزار هستیم، اما بعضی از ما به ستاره‌ها نگاه می‌کنیم» با تمام وجود حس می‌شود - و این احساسی است که در خون فرهنگی شهر جریان دارد.

💡 "Whether you enjoy this show as a star vehicle, a Wildean debate on morality versus self-expression, or a cutting-edge piece of mixed-media art, it's an extraordinary event."

چه از این نمایش به عنوان یک نمایش ستاره‌ای لذت ببرید، چه از یک مناظره‌ی وحشی درباره‌ی اخلاق در مقابل ابراز وجود، و چه از یک اثر هنری ترکیبیِ پیشرو، این یک رویداد خارق‌العاده است.»