wharf

💡 We wandered Trondheim’s wharf warehouses painted in cheerful reds.

ما در انبارهای اسکله تروندهایم که با رنگ‌های قرمز شاد رنگ‌آمیزی شده بودند، پرسه زدیم.

💡 We watched the tide lift a skiff inch by inch against the creaking wharf.

ما تماشا کردیم که جزر و مد، قایقی را که سانتی‌متر به سانتی‌متر به اسکله‌ی جیرجیر می‌کوبید، بلند کرد.

💡 Centuries of trade rode on salt cod, slabs traded for rum, cloth, and stories that still haunt wharf pilings on gray mornings.

قرن‌ها تجارت بر پایه ماهی نمک‌سود، تخته‌های ماهی در ازای رم، پارچه و داستان‌هایی که هنوز هم در صبح‌های ابری، ستون‌های اسکله را تسخیر می‌کنند، استوار بوده است.

💡 But at the end of the city-owned wharf, hanging on a flimsy metal fence, are small warning signs.

اما در انتهای اسکله متعلق به شهرداری، که به یک حصار فلزی سست آویزان است، تابلوهای هشدار کوچکی وجود دارد.

💡 As the water recedes, Leticia's cargo wharf has been extended several times to reach the river.

با پایین رفتن آب، اسکله باری لتیسیا چندین بار توسعه داده شده تا به رودخانه برسد.

💡 Vendors along the wharf sold chowder in paper cups to shivering tourists.

دستفروشان کنار اسکله، آبگوشت را در لیوان‌های کاغذی به گردشگرانی که از سرما می‌لرزیدند، می‌فروختند.