Welles

💡 The poster’s bold typography shouted Welles even from the back row.

تایپوگرافی جسورانه پوستر، ولز را حتی از ردیف عقب هم فریاد می‌زد.

💡 “He plays himself, shedding even the persona he adopted for TV talk shows,” Jaglom told The Times of Welles’ acting style in the film.

جاگلوم در مصاحبه با تایمز درباره سبک بازیگری ولز در این فیلم گفت: «او نقش خودش را بازی می‌کند، و حتی از شخصیتی که برای برنامه‌های گفتگوی تلویزیونی به خود گرفته بود، دست می‌کشد.»

💡 The documentary argued that Welles reinvented how audiences listen as much as how they watch.

این مستند استدلال می‌کرد که ولز نحوه‌ی گوش دادن مخاطبان به اندازه‌ی نحوه‌ی تماشای آنها را از نو ابداع کرده است.

💡 He pauses, considering, “I think it was Orson Welles who said, ‘I’m the bird.

او مکث می‌کند و با خود فکر می‌کند: «فکر می‌کنم اورسن ولز بود که گفت: «من پرنده‌ام».

💡 In a career that now encompasses 22 features, director Richard Linklater has tackled myriad subjects and worlds: high school, Orson Welles, weirdos, lovers, ballplayers, boyhood.

ریچارد لینکلیتر، کارگردان، در کارنامه‌ای که اکنون شامل ۲۲ فیلم بلند می‌شود، به موضوعات و جهان‌های بی‌شماری پرداخته است: دبیرستان، اورسن ولز، آدم‌های عجیب و غریب، عاشقان، بازیکنان بیسبال، و دوران کودکی.

💡 We screened a late Welles and debated whether the edits honored his intent.

ما یکی از فیلم‌های ولزِ فقید را پخش کردیم و بحث کردیم که آیا ویرایش‌ها به نیت او وفادار بوده‌اند یا نه.